Υπαίθριο μουσείο και ενυδρείο στην Έδεσσα

 Στην περιοχή των καταρρακτών και της παραδοσιακής συνοικίας Βαρόσι στην Έδεσσα, κατασκευάστηκαν προβιομηχανικά κτίσματα που εκμεταλλεύονταν την κινητήρια δύναμη του νερού. Τα οικοδομήματα αυτά μαρτυρούν την εποχή που η πόλη γνώρισε άνθιση από την κλωστοϋφαντουργία της, στο μεταίχμιο μεταξύ του 19ου και του 20ου αιώνα.

 Αν και αρκετά από τα κτίσματα αυτά πια έχουν καταστραφεί, μια συστάδα που διασώζεται κοντά στους καταρράκτες σχεδιάστηκε υπό την αιγίδα του Δήμου να μετατραπεί σε υπαίθριο μουσείο υδροκίνησης κατά το πρότυπο πιθανώς του αντιστοίχου στην Δημητσάνα στην Πελοπόννησο. 

 Στο πλαίσιο αυτό, ο μύλος Γιαννάκη αποκαταστάθηκε και επαναχρησιμοποιείται σήμερα ως ενυδρείο - ερπετάρειο όπου φιλοξενούνται τοπικά και εξωτικά ψάρια καθώς και εξωτικά ερπετά. Στον χώρο διατηρείται ο παλαιός μηχανισμός και η υποδομή του μύλου. Ένα αξιοσημείωτο στοιχείο της πρωτοβουλίας αυτής είναι ότι αποτελεί χώρο συγκέντρωσης κατοικιδίων ερπετών που δεν μπορούν να συντηρηθούν από τους ιδιοκτήτες τους.

Χαμηλότερα βρίσκονται οι εκτεταμένες εγκαταστάσεις του Καναβουργείου που πια σε ένα τμήμα του έχει μετατραπεί και επαναχρησιμοποιείται ως χώρος εστίασης και διασκέδασης, αλλά παράλληλα διατηρεί τη διαμόρφωση και τα μηχανήματά του.

Αγνωστα Βιομηχανικά Μνημεία Ι: υπολείμματα του βιομηχανικού σιδηροδρόμου Ηρακλείου

Είναι εν πολλοίς άγνωστο ότι στο Ηράκλειο κατά τις δεκαετίες του 20' και του '30 λειτούργησε ένας μικρός βιομηχανικός σιδηρόδρομος μήκους 6 χιλιομέτρων που χρησίμευσε στη μεταφορά αδρανών υλικών για τη δημιουργία του μεγάλου μώλου στο λιμάνι της πόλης. Το λατομείο που προμήθευε τα οικοδομικά υλικά βρισκόταν στα δυτικά, έξω από την πόλη του Ηρακλείου και νότια από το σημερινό Παγκρήτιο Στάδιο.

http://koukou.wordpress.com

Από τη γραμμή αυτή, που ήταν μετρικού πλάτους, διασώζονται ακόμη τμήματα γραμμής στη παραλία του Ηρακλείου, στο Μπεντενάκι

και κυρίως μία μεταλλική γέφυρα, έξω από την πόλη, στο ποταμό Γιόφυρο, απέναντι από το Παγκρήτιο. Έχει δύο λίθινα βάθρα στις όχθες του ποταμού και μεταλλική υπερκατασκευή. 

Σήμερα χρησιμοποιείται για περιορισμένη οδική διέλευση και είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι επεκτάθηκε κατά πλάτος με επανα-συναρμολόγηση της υπερκατασκευής και επέκταση των λίθινων βάθρων. 

Η προέλευση των μεταλλικών τμημάτων ήταν αγγλική, από την εταιρεία MABEY & JOHSON, κάτι που σχετίζεται προφανώς με την αγγλική κατασκευάστρια εταιρεία των λιμενικών έργων. 

Στην ευρύτερη περιοχή, πιο νότια, βρίσκεται και η λίθινη οδική γέφυρα του Γιόφυρου.

Αποτελεί ευχής έργον να επαναχρησιμοποιηθεί η παλαιά σιδηροδρομική γέφυρα σε ένα μελλοντικό δίκτυο ελαφρού σιδηροδρόμου στο Ηράκλειο, όπως αυτό που προτείναμε παλαιότερα.

Δύο ενδιαφέρουσες προτάσεις επανάχρησης ιστορικών κτηρίων

Σερφάροντας σήμερα στο site της Καθημερινής είδα δύο ενδιαφέρουσες ειδήσεις για προγράμματα επανάχρησης δύο σημαντικών ιστορικών κτηρίων αντίστοιχα. Ένα στη Θεσσαλονίκη και ένα στο Άργος.

Στη Θεσσαλονίκη, η: "στέγαση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο πρώην εργοστάσιο της ΥΦΑΝΕΤ αποτελεί μια από τις κύριες προτεραιότητες του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για την πόλη της Θεσσαλονίκης, αναφέρει ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή.

Το έγγραφο διαβιβάστηκε προς απάντηση ερώτησης της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Εύας Καϊλή για την αξιοποίηση του χώρου του πρώην εργοστασίου της ΥΦΑΝΕΤ, ένα κτίριο εγκαταλελειμμένο από το 1965, όταν έκλεισε λόγω πτώχευσης, σηματοδοτώντας το τέλος ελληνικής υφαντουργίας.
Στην απάντησή του, ο υφυπουργός αναφέρει ότι το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με έδρα τη Θεσσαλονίκη έχει πυρήνα του την περίφημη Συλλογή Κωστάκη με έργα ρώσικου μοντερνισμού της περιόδου 1910-1930. "

Πηγή: www.kathimerini.gr

ΥΦΑΝΕΤ

ΥΦΑΝΕΤ - πρόπλασμα μουσειακής επανάχρησης

Πρέπει να σημειωθεί ότι από το 2004 ο χώρος έχει καταληφθεί από ομάδα πολιτών με σκοπό την εναλλακτική χρήση του πρώην εργοστασίου υφασμάτων.

Την ίδια στιγμή, στο Άργος οργανώνεται το πρώτο βυζαντινό μουσείο Πελοποννήσου: "στους Στρατώνες του Καποδίστρια, ένα ιστορικό κτίσμα, που κατασκευάστηκε από τους Ενετούς, τη δεκαετία του 1690 για να λειτουργήσει ως νοσοκομείο, ακολουθώντας μία ιδιαίτερα «πολυτάραχη ζωή».Διαμορφώθηκε σε αγορά και ταχυδρομείο από τους Τούρκους, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και ξαναχτίστηκε την περίοδο 1828-29 από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος το μετέτρεψε σε στρατώνα ιππικού.

Ακολούθως, έγινε σχολείο (1893-4), φιλοξένησε (1899) τα εγκαίνια της πρώτης Πανελλήνιας Γεωργοκτηνοτροφικής Έκθεσης, στην οποία παρέστη ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄, μετατράπηκε σε τόπο στέγασης Τούρκων αιχμαλώτων (1905-1912) και, αργότερα, προσφύγων από τη Μικρά Ασία, σε Σχολή Έφιππης Χωροφυλακής (1927-1932), καθώς και σε χώρο εγκατάστασης στρατιωτών, οι οποίοι πήραν μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Την Κατοχή, οι στρατώνες έγιναν άντρο ανακρίσεων και βασανισμών, η δε τελευταία φορά που φιλοξενήθηκε στρατός στους χώρους τους ήταν μεταξύ 1955 και 1968. Οι στρατώνες έφτασαν πολύ κοντά στην κατεδάφιση τη δεκαετία του '70, αλλά ευτυχώς διεσώθησαν και κηρύχθηκαν διατηρητέοι.Τα αντικείμενα που θα εκτεθούν στο Βυζαντινό Μουσείο ανήκουν κυρίως στους μεσαιωνικούς χρόνους και θα προέρχονται από ανασκαφικές έρευνες, που διεξήχθησαν στην πόλη του Άργους. Κομβική θέση στην έκθεση θα έχουν τα χαρακτηριστικά δείγματα ψηφιδωτών του παλαιοχριστιανικού Άργους και τα μοναδικά ευρήματα του Σπηλαίου της Ανδρίτσας."

Πηγή: www.kathimerini.gr

Η αρχιτεκτονική ιστορία του συγκροτήματος των στρατώνων είναι πολυκύμαντη και έχει διαφοροποιηθεί δραστικά από την αρχική μορφή του όταν κτίστηκε από τους Βενετούς.  Παρόλα αυτά αποτελεί μία αξιοσημείωτη προσπάθεια επανάχρησης και δικαίωσης όσων αγωνίστηκαν για να κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο και να αποφύγει την κατεδάφιση.

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη



Προβολή μεγαλύτερου χάρτη