ΤΟΠΙΟ

Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014

Πολυτέλεια και παράδοση, διαδρομές του νερού, ένα διήμερο στο Λιτόχωρο #greece #litochoro #destination

Όπως τουλάχιστον διαμορφώθηκε για το δικό μας διήμερο.

Είχαμε από καιρό αποφασίσει να πάμε στο ξενοδοχείο Cavo Olympo στην Πλάκα Λιτοχώρου. Καθώς όμως στην τουριστική περίοδο οι τιμές είναι κατά τεκμήριο υψηλές, μία πολύ καλή λύση ήταν να ψάξουμε για χαμηλές τιμές off season. Η τιμή που βρήκαμε (70 ε) τη θεωρήσαμε αρκούντως value for money. Το ξενοδοχείο έχει την πολύ σωστή πολιτική να λειτουργεί all year around, κάτι που λείπει ιδιαίτερα από την ελληνική τουριστική αγορά.

Η ανατολική πλευρά του ξενοδοχείου,
© www.instagram.com/echaritopoulos

Μας είχε αρέσει εξαρχής η επιλογή των γήινων κυρίως χρωμάτων στη δυτική όψη του συγκροτήματος του ξενοδοχείου καθώς και το χαμηλό προφίλ του (2 όροφοι) που δεν έρχεται σε αντιθέσεις με το φυσικό περιβάλλον. Από το εσωτερικό του συγκροτήματος και την ανατολική πλευρά του, η διαλεκτική και η θέα προς το υδάτινο στοιχείο αποτελούν την κεντρική ιδέα. Στο λόμπυ οι κίονες και τα σταυροθόλια εσωτερικά ίσως φαντάζουν λίγο παράταιρα, αλλά industrial επιρροές ισορροπούν το αποτέλεσμα.

Το βραδάκι ψάχνοντας για φαγητό, ένα γρήγορο googlάρισμα προέκρινε το εστιατόριο Γαστροδρόμιο. Πραγματικά μια αναζήτηση στο ίντερνετ μπορεί να θεωρηθεί πολύ επαρκής ως στατιστικό δείγμα. Το εστιατόριο είχε άμεση εξυπηρέτηση και ενδιαφέροντα πιάτα σε fusion διάθεση ανάμεσα στην τοπική παράδοση και τη διεθνή κουζίνα. Στα συν του η αρκετά ενημερωμένη λίστα κρασιών, όπου προσωπικά εκτίμησα τη στήριξη σε παραγωγούς της Μακεδονίας. Παρόλο που ο κατάλογος των φαγητών εμφανίζει πολλούς γευστικούς πειρασμούς, εάν δείξει κάποιος "πειθαρχία" μπορεί να δώσει γύρω στα 20 - 30 ε το άτομο με ποτό.

Τα λάβαρα των ναών και σωματείων του Λιτοχώρου,
© www.instagram.com/echaritopoulos

Η επόμενη μέρα, ημέρα εορτής για όλη την Ελλάδα, για το Λιτόχωρο έχει τη δική της σημασία με τη ρίψη του Σταυρού στην κοιλάδα του Ενιπέα και τη σύσσωμη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και των επισκεπτών. Ο ποταμός Ενιπέας, που πηγάζει από τον Όλυμπο, ορίζει από τα βόρεια τον οικιστικό χώρο του Λιτοχώρου. Ο οικισμός, ακολουθώντας διαχρονικά πολεοδομικά πρότυπα, βρίσκεται σε ένα επίμηκες εδαφικό έξαρμα (γλώσσα γης) ανάμεσα στον Ενιπέα και μικρότερα ρέματα στα νότια. Ο Ενιπέας με τη σημαντική ροή υδάτων αποτέλεσε παραγωγικό χώρο προβιομηχανικών εγκαταστάσεων, όπου με την κινητήρια δύναμη του νερού λειτούργησαν νερόμυλοι, νεροτριβές και βυρσοδεψεία.

Στον ρου του Ενιπέα, © www.instagram.com/echaritopoulos

Ο νερόμυλος σε επανάχρηση,
© www.instagram.com/echaritopoulos

Στην περιοχή της κοιλάδας του Ενιπέα βορείως του Λιτοχώρου, σε χώρο που διασώζονται κτήρια των προβιομηχανικών εγκαταστάσεων, γίνεται η ρίψη του Σταυρού στα Θεοφάνεια. Σε κοντινή απόσταση ένας νερόμυλος ανακαινίστηκε και επαναχρησιμοποιείται πια ως ομώνυμη ταβέρνα - καφέ, όπου σε μία προσπάθεια vintage διακόσμησης, εντοπίζεται μεταξύ άλλων τμήμα του μηχανολογικού εξοπλισμού από το σύστημα άλεσης των σιτηρών στη φυσική του θέση.

Επιβίωση μηχανολογικού εξοπλισμού στον νερόμυλο,
© www.instagram.com/echaritopoulos

Η θέση των προβιομηχανικών εγκαστάσεων στον ποταμό Ενιπέα βορείως του Λιτοχώρου, όπου γίνεται η ρίψη του Σταυρού στα Θεοφάνεια.

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Ο νεαρός στεκόταν πίσω από την κλειστή μπαλκονόπορτα και κοιτούσε αφηρημένος τη θάλασσα. Τον τάραξε ένας δυνατός ήχος, ο οποίος άρχισε να μειώνεται. Μετά από μια παύση λίγων λεπτών ο ήχος άρχισε να δυναμώνει. Προσπάθησε να τον ακούσει καλύτερα, διότι του φαινόταν γνωστός. Τον είχε ακούσει τις τελευταίες μέρες. Θυμήθηκε, ήταν μηχανή αεροπλάνου. Άνοιξε την μπαλκονόπορτα και βγήκε στο μπαλκόνι. Άρχισε να ψάχνει το αεροπλάνο στρέφοντας το κεφάλι του αριστερά –δεξιά. Ξαφνικά είδε μπροστά του δύο πυροσβεστικά αεροπλάνα, τύπου καναντέρ.

Τις τελευταίες μέρες εμφανίζονταν συχνά στην θάλασσα του χωριού του, διότι έκαναν ασκήσεις ετοιμότητας. Άρχισε να τα παρατηρεί και να τα φωτογραφίζει. Έμοιαζαν με θαλασσοπούλια, που έψαχναν για ψάρια και βουτούσαν από ψηλά για να τα αρπάξουν. Βέβαια πιο πολύ του άρεσε η στιγμή που άδειαζαν το νερό, που γέμιζαν στην κοιλιά του αεροπλάνου μετά από κάθε βουτιά. Ο νεαρός είχε καρφώσει το βλέμμα του στα δύο αεροπλάνα, το οποίο τα ακολουθούσε σε κάθε κίνησή τους.

Τα παιχνιδίσματα των αεροπλάνων διήρκησαν αρκετή ώρα, αλλά ο νεαρός ακούραστος τα παρακολουθούσε. Σε μια στιγμή άρχισαν να κατευθύνονται προς τον ήλιο, που χανόταν πίσω από τα σύννεφα. Ξαφνικά χάθηκαν και αυτά στα σύννεφα πίσω από τα οποία πριν από λίγο είχε κρυφτεί ο ήλιος. Ο νεαρός θεατής περίμενα μήπως εμφανιστούν ξανά. Μετά από λίγα λεπτά αναμονής, έριξε μια γρήγορη ματιά προς το σημείο, που τα είδε τελευταία φορά και επέστρεψε μέσα στο σπίτι.

Γεώργιος Τρ. Αναγνωστάρας

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Νησιά αυθημερόν; Γίνεται!

Μπήκαμε σε κανονικούς ρυθμούς, πέρασαν για τους περισσότερους εδώ και βδομάδες οι μέρες των διακοπών, είναι πια καιρός για όλους να κάνουμε έναν απολογισμό, να θυμηθούμε τις ευχάριστες στιγμές και να κάνουνε τους σχεδιασμούς μας για τις επόμενες εκδρομές.

Τα νησιά είναι ένα βασικό ζητούμενο των καλοκαιρινών διακοπών. Αν και δεν λείπουν αυτοί που προτιμούν το βουνό ή έναν ιδανικό συνδυασμό βουνού και θάλασσας, η πλειοψηφία των Ελλήνων προτιμά νησιωτικές διακοπές. Αλλά τα νησιά απαιτούν χρόνο και χρήμα για τη προσέγγιση σε αυτά και ούτως ή άλλως μέρες διαμονής σε αυτά. Είναι όμως πάντα έτσι ή υπάρχουν εξαιρέσεις;

Βρεθήκαμε στην Αθήνα και θέλαμε μία μονοήμερη εκδρομή στη θάλασσα. Με μία μικρή έρευνα στο χάρτη, γίνετε αντιληπτό ότι στο κόλπο του Σαρωνικού βρίσκονται κοντά τρία κατοικημένα νησιά, Σαλαμίνα, Αίγινα και Αγκίστρι, ενώ νοτιότερα βρίσκονται τα γνωστά και κοσμοπολίτικα νησιά Ύδρα, Σπέτσες και ο συνδυασμός με τους Πελοποννησιακούς προορισμούς Πόρο, Μέθανα και Πόρτο-Χέλι.

Επιβίβαση στον Πειραιά.

Καθώς η Σαλαμίνα είναι... πολύ κοντά και η Αίγινα αρκετά μεγάλη για μια μέρα, επιλέξαμε το νησί Αγκίστρι, έναν γνωστό πια μονοήμερο προορισμό για όσους ξέρουν στην Αθήνα. Κυριακή πρωί, πήραμε το μετρό, κατεβήκαμε στο λιμάνι και πήραμε το δελφίνι για το νησί.

Να σημειώσουμε ότι η διαφορά ανάμεσα στις τιμές των υδροπτέρυγων και των συμβατικών καραβιών είναι πολύ μικρές, ενώ η ώρα διαδρομής σχεδόν 50% λιγότερη, οπότε εάν δεν συντρέχουν λόγοι χρόνου, διαθεσιμότητας ή μειωμένης αντοχής στο κλειστό περιβάλλον του δελφινιού, η επιλογή τους είναι δεδομένη.

Προσεγγίζοντας το Μεγαλοχώρι

Στο νησί υπάρχουν δύο μικρά λιμάνια, το Μεγαλοχώρι και η Σκάλα. Συμβαίνει το κάπως παράδοξο το ιπτάμενο δελφίνι να "πιάνει" στο Μεγαλοχώρι, ενώ το συμβατικό καράβι στη Σκάλα. Φτάσαμε λοιπόν γρήγορα στο Μεγαλοχώρι και πήραμε το μοναδικό λεωφορείο του νησιού που κάνει δρομολόγια προς τη Σκάλα και τις παραλίες Δραγωνέρα και Απόνησος νοτιότερα - το ότι δεν υπάρχει σοβαρός ανταγωνισμός στα μέσα μεταφοράς έχει κάποιες μικροσυνέπειες.

Εάν δεν πάει κανείς πρωί - πρωί στο νησί, αξίζει να επισκεφτεί τις κοντινές, αλλά πολύ όμορφες παραλίες του γειτονικού οικισμού - λιμανιού, της Σκάλας, γιατί η μετάβαση στη Δραγωνέρα και την Απόνησο απαιτεί χρόνο.

Η παραλία στον οικισμό Σκάλα

Η σκάλα είναι ένας οικισμός που μοιάζει κάπως με κυκλαδοχώρι, αν και πρέπει να παρατηρήσουμε ότι δεν έχει διατηρηθεί στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής στο νησί. Επιλέξαμε και εμείς, καθώς είχαμε φτάσει μεσημέρι, να προχωρήσουμε νότια από τον οικισμό της Σκάλας, συνεχίζοντας ένα μικρό δρόμο που συνεχίζει από το λιμάνι προς τις παραλίες Σκληρή και Χαλικιάδα.

Η παραλία Σκληρή, www.instagram.com/echaritopoulos

Η πρώτη παραλία στα όρια του οικισμού, σχεδόν κάτω από τα σπίτια, είναι η Σκληρή. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα πολύ μικρό κόλπο όπου απολήγει ένα ρέμα του νησιού, με μία παραλία περί τα δέκα μήκος. Το φυσικό περιβάλλον κυριαρχεί στο τοπίο, οι λόφοι κατεβαίνουν σχεδόν κάθετα στη θάλασσα και η πυκνή βλάστηση φτάνει μέχρι τις ακτές και συνδιαλέγεται με τα γαλαζοπράσινα νερά της ακτής.

Συνεχίζουμε. Ο δρόμος πια έχει γίνει μονοπάτι που προχωρά ανάμεσα στα άνδηρα καλλιέργειας, από ξερολιθιά, που διασώζονται ακόμη ανάμεσα στη βλάστηση. Είναι μία ένδειξη του παλαιού ανθρωπογενούς τοπίου, από τις ελάχιστες στο νησί, παρουσιάζοντας τη χρήση γης κατά τις προηγούμενες περιόδους. Τώρα πια σε εγκατάλειψη, αποτελούν ένα ιδανικό χώρο για όσους θέλουν να στήσουν τη σκηνή τους για ελεύθερο κάμπινγκ.

Η παραλία Χαλικιάδα, www.instagram.com/echaritopoulos

Η επόμενη παραλία είναι η Χαλικιάδα, αρκετά επιβλητική κάτω από τον λόφο που σχηματίζει γκρεμό στο τμήμα αυτό. Είναι αρκετά μεγάλη, με άμμο και γαλαζοπράσινα νερά, ενώ, όπως και οι γειτονικές μικρές βραχώδεις ακτές ανάμεσα στη Χαλικιάδα και τη Σκληρή, είναι και παραλία γυμνιστών.

Επιστρέφουμε και κατηφορίζουμε στη Σκληρή. Συνήθως έχει πολύ κόσμο, αλλά αξίζει τον κόπο...

Έφτασε απόγευμα, το συμβατικό πλοίο από τα άλλα νησιά του Σαρωνικού θα ερχόταν να μαζέψει τον κόσμο που Κυριακή απόγευμα γύριζε μαζικά στον Πειραιά. Εννοείται ότι για το βραδινό ιπτάμενο δελφίνι δεν υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις, θα πρέπει κανείς να μεριμνήσει έγκαιρα στην περίπτωση αυτή. Στο μικρό λιμάνι ο κόσμος γέμισε την αποβάθρα και τα γύρω μαγαζιά, το καράβι καθυστερούσε και όταν πια έφτασε όλοι προσπάθησαν άμεσα να επιβιβαστούν με το φόβο μήπως μείνουν πίσω. Με ηλιοβασίλεμα πια, το καράβι άφηνε το νησί και κατευθυνόταν προς Αίγινα.

Η θέα από τον λόφο πάνω από τη Χαλικιάδα στην "κίνηση" στη θαλάσσια περιοχή έξω από τη Σκάλα.
www.instagram.com/echaritopoulos

Για περισσότερες εκδρομές, βρείτε εσείς αυτό που σας αρέσει, Κάντε κλικ εδώ

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ

Ένας γάμος οδήγησε τον γράφοντα να επισκεφτεί ένα μικρό χωριό του Πηλίου, τους Αφέτες. Το χωριό απέχει 27 χλμ. από το Βόλο. Βρίσκεται στο κεντρικό Πήλιο και σε υψόμετρο 260 μέτρων, ανάμεσα σε ελαιώνες, με θέα στον Παγασητικό κόλπο.

Ο επισκέπτης του χωριού μπορεί να αφήσει το αυτοκίνητό του στο χώρο στάθμευσης στην αρχή του χωριού και να αρχίσει την περιπλάνησή στο γραφικό αυτό τόπο. Αρχικά ακολουθώντας την πινακίδα, η οποία τον κατευθύνει στην πλατεία, εισέρχεται σε μία άλλη εποχή. Η πλατεία θα είναι η αρχή και το τέλος της περιήγησης του.

Από εκεί μπορεί ο επισκέπτης να δει τη θάλασσα και να θαυμάσει τα όμορφα σπίτια του χωριού, τα οποία αρκετά έχουν αναπαλαιωθεί. Τα λιθόστρωτα δρομάκια θα γίνουν οι ξεναγοί και οι σύντροφοί του και θα του αποκαλύψουν τα μυστικά του χωριού.

Αφού περιηγηθεί στο χωριό, μπορεί να επιστρέψει στην πλατεία για να επισκεφτεί την εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου, ξεκίνησε το 1743 και τελείωσε το 1803. Ακόμα αξίζει να θαυμάσει τις βρύσες και τη καπνοδόχο του ελαιοτριβείου, η οποία φαίνεται από την πλατεία, κτισμένη το 1906 – 1908 με ειδικό τούβλο και πορσελάνη.

Μετά την περιήγηση του στο χωριό ο επισκέπτης μπορεί να καθίσει στην πλατεία κάτω από τα πλατάνια και να δοκιμάσει την τοπική κουζίνα με συνοδεία τσίπουρου. Η ομορφιά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας αυτού του χωριού δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανέναν!

Γ. Αναγνωστάρας

Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013

Low cost διακοπές Ι: Κοινωνικός Τουρισμός

Προλαβαίνουμε! Πια με διαδικτυακή αίτηση, αλλά και την απαραίτητη επίσκεψη στα γραφεία του ΟΑΕΔ για τη διεκπεραίωση της αίτησης (γιατί το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά δεν αφήνει και τις παλιές συνήθειες).

Σύμφωνα με το δελτίο τύπο του ΟΑΕΔ:

Διαβάστε περισσότερα »